Hoe ziet hij eruit??

Vandaag vroeg iemand mij, hoe zou hij eruit moeten zien, als je een nieuwe vriend mocht uitzoeken? Daar denk ik niet vaak bewust over na dus dat was een leuke oefening. Om er niet te lang over na te denken maar zo spontaan mogelijk te reageren riep ik; Hij moet jeugdig zijn, stoer zijn maar ook heel gevoelig (en lief), hij moet eerlijk zijn, recht door zee, geen kinderen hebben (dus ook geen kleinkinderen), zich alleen kunnen vermaken, geen zuiper zijn, en als het even kan gitaarspelen en/of zingen, groot zijn met halflang haar en verder is het alleen maar chemie. Zo groot is mijn wensenlijst dus niet, toch? Daar moeten er toch wel meer dan een paar van zijn. Het is alleen maar een kwestie van zijn pad richting noord kruist het mijne richting zuid...

Even sjoppen

Eindelijk weer even heerlijk gedachten op nul met Jul sjoppen. Het was alweer een tijd geleden en ik moest natuurlijk 5 dagen per week werken dus weinig tijd om te sjoppen (om over geen geld maar niet te spreken), maar vandaag kon het. Het was een heerlijk middagje met een bekroning..Een nieuwe Senseo. De meeste gaan maar zo'n anderhalf a twee jaar mee dus hij deed het niet meer en ik ben aan het ding gewend, het is makkelijk en aan de smaak ben ik ook gewend. Toevallig was er een outlet winkel bijgekomen en die had een aanbieding, een witte Senseo voor 39,95. Nou goedkoper heb ik ze nooit gezien dus die moest maar mee. En..... wat fijn.... een heeeeele leuke verkoper in die winkel. Ook dat is een bekroning want ik zie niet zoveel leuke mannen meer. Er werd meteen geflirt (ik kan het niet helpen) over een weer (ze voelen het haarfijn aan) en het maakte dat ik me weer goed voelde (had weer tig vliegers gehad dus had het even nodig). Met Jul er even over gesproken dat het zo'n leuke vent was, totdat we de wolk weer wegpoetsten want hij zal wel 4 kinderen hebben, alcoholist zijn of gokverslaafd, of vreselijk saai, of 6 kleinkinderen hebben..... Dat maakt het weer makkelijker hem niet te leren kennen hihi.........

Huizen

Soms kijk ik, terwijl ik met mijn bord op schoot op de bank aan het eten ben, naar Huizenjacht. Meestal verbaas ik me over de veeleisendheid van de jonge stellen van een jaar of 20 die een huis gaan kopen. Kritiek dat de tuin te klein is, of dat de badkamer geen bad heeft of de keuken is te gedateerd. Dat deed me denken aan toen ik 19 was en ongeveer anderhalf jaar verkering had. Ik dacht eigenlijk nog niet aan samenwonen maar wilde wel het ouderlijk huis uit. Op dat moment in de maatschappij kon je echt geen huis kopen op je 19e jaar, de rente was 13% en de huizenprijzen waren ook niet echt laag. Dus ging iedereen in die tijd 'op kamers'. Je huurde bij iemand een etage of een kamer met gebruik van bad en keuken. Dat wilde ik niet, ik wilde wel alles van mezelf, dus vond ik een benedenkamer met een open keukentje, badkamertje en plaatsje. Ik heb er met veel plezier gewoond, 2 jaar lang, zonder telefoon, mobiel of internet of grote tuin...

Jaws

Natuurlijk was er weer niets interessants op t.v., dus na een dagje van rommelen in huis, dingetjes opruimen, verplaatsen en nog eens bedenken hoe leuk het straks is dat ik weer eens een ander bankstel heb, nagels lakken, wasje draaien en een heerlijk dinertje bij zus en zwager en moeders, toch maar weer eens in mijn dvd bibliotheek geneuzeld. Waar heb ik zin in..... Deze keer Jaws maar weer eens afgestoft en dat was weer vreemd. Ik bedacht me hoe indrukwekkend en griezelig ik die film vond toen ik 16 was in de bioscoop. Dat was niet meer zo. Ik vind het nog steeds een leuke film om naar te kijken maar nu is het toch een openbaring dat ik vaak een gevoel van medelijden had voor Jaws. Dat kan ik me niet herinneren van vroeger en dat had ik toen dus niet. Kan je toch zien dat je verandert met de jaren. Ik ga vast binnenkort weer verder neuzen want ik heb nog meer van die ouwetjes en traditie met de Pasen is Jesus Christ Superstar kijken en laat ik die nou ook in die kast hebben staan.....

Wat doe je?

Wat doe je, als je gevoel je vertelt dat je eigenlijk buiten wilt zijn, in het zonnetje zitten met een lekker boek, je wentelen in de eerste warmte van het jaar, terwijl je zit te kijken naar mensen die schaatsen op natuurijs en sneeuw aan het wegscheppen zijn van hun oprit. En dat op de tweede dag van de lente. Het klopt niet met wat je wilt. Dus zit je binnen, met de kachel hoog, en een goed boek en maar weer een dvdtje in de speler. Volgende week is het Pasen en voorlopig blijft het nog koud. We kunnen er niets aan veranderen dus moeten we het accepteren, maar het is al zo lang winter dat echt iedereen het nu zat is. Zon willen we, een heleboel, zodat we straks weer kunnen klagen dat we het zo heet hebben, want de Nederlanders klagen graag.

Kunst

Zo af en toe is het leuk om iets te doen wat je normaal niet zo gauw zou doen. Via een kennis ken ik een kunstenaar die zich vaak bezighoudt met opvallende projecten. Zo had ik al eens meegedaan met een recordpoging om de langste sleep te creeren met zo'n 200 bruiden, die niet gewone bruidsjurken aanhadden maar met zwarte verf bespatte, en makeup, een wit gezicht met zwarte ogen, heel apart. Daarna werd ik nog een keer gevraagd te helpen. Hij ging met diverse figuren/creaties de binnenstad van Delft onveilig maken. Het was op een zaterdag en ik had er zin in. Ik werd geschminkt en kreeg een lange mantel aan met een zwaar schouderkunstwerk van lepels. Het idee was dat ik samen met nog iemand die een hele lange vork vasthield door de stad ging lopen. Ik duwde een karretje met soesjes en had een bus poedersuiker en de collega moest dan met die lange vork een soesje prikken en aanbieden aan voorbijgangers terwijl ik flink tekeer ging met de poedersuiker. Ik heb het geweten, ben bijna gearresteerd. We deden het grapje bij een politieagent en de poedersuiker stak lekker af tegen het donkerblauwe uniform. De omstanders lachten maar de agent ging me streng toespreken en was boos. Nadat de kunstenaar het gebeuren gesust had, mochten we verder lopen. Over mensen met korte lontjes gesproken....

Avondje uit..

Ik moet eerlijk toegeven, ze komen niet zo vaak meer voor, avondjes uit. Geheel vrijwillig overigens, ik ben al zoveel uit geweest en de laatste jaren ben ik eigenlijk het liefst thuis, lekker in mijn eigen huis, op mijn eigen bank, omringd door mijn eigen gezelligheid. Een kluizenaar ben ik niet hoor, ga geregeld op stap maar dan is het toch meer overdag i.p.v. 's avonds of  's nachts. Those days are over... Dus.. als er dan een keer een avondje uit plaatsvindt is het extra leuk. Door zwager uitgenodigd met zus en hem naar de musical Buddy Holly te gaan in het theater in Capelle. Ik ben gek op musicals, altijd al geweest. Vroeger zat ik elke zaterdagmiddag klaar op de bank om een zwartwit musical te kijken met Fred Astaire of Gene Kelly. Het was een leuke musical, uitgevoerd door goede artiesten maar vooral alle lof voor de hoofdrolspeler, hij heeft zijn best gedaan om te spelen en zingen als Buddy Holly en niet onverdienstelijk. Ik moet nog wel vermelden, ik was zo'n beetje de jongste aanwezige maar ik ken hem omdat ik geinteresseerd ben in muziek, mijn nieuwe collega (29 jaar) had geen idee wie het was......