Mannetje voor de belasting

Die heb ik, een mannetje voor de jaarlijkse Belastingaangifte. Hij heet Marco en doet goed werk. Voor niet al teveel geld vult hij mijn Belastingaangifte in en vorig jaar was ik heel erg blij met hem, ik hoop dit jaar ook. Het eerste dat ik dacht toen hij zei dat het er weer tijd voor was, was ..... tjee alweer een jaar voorbij. De tijd vliegt. Ik zie hem natuurlijk maar 2x per jaar, 1x om de papieren op te halen en 1x om zijn geld in ontvangst te nemen en het ingevulde formulier in te leveren. Dat deed me ook weer denken aan ons gesprek van vorig jaar deze maand, ik zat in een behoorlijk deprimerende periode, geen werk, nog maar 1 maand recht op WW en een duur huis. Het zicht op werk was minimaal, ik kreeg afwijzing na afwijzing en ik moest me gaan aanmelden voor Bijstand. Nu terugkijkend ben ik een stuk blijer, afgelopen oktober vond ik een baan, best een leuke maar met te weinig salaris en beetje ver weg en nu heb ik een nieuwe baan, met meer salaris en om de hoek. Zo zie je maar he, niets blijft hetzelfde.....

Moderne Tijden

Ik las nog iets wat ik wel interessant vond. Het is ook al merkbaar, we gaan weer een beetje de dingen van vroeger waarderen. Het motto: Je moet doen wat je leuk vindt weegt ineens veel zwaarder dan geld, 4x op vakantie, mooie auto (liefst 3), carriere maken (zowel man als vrouw). Vrouwen gaan weer meer creatief zijn, breien, haken en verrassend (en nog steeds mijn principe) blijven thuis om kinderen op te voeden. Ze vinden het ineens niet zo erg meer dat er minder geld is en minder luxe, ze hebben toch alles al wat het leven makkelijk maakt. Jut en Jul doen dit al jaren, zijn al jaren creatief en hebben nooit iets begrepen van al die ambities om geld te verdienen, hebben het altijd al belangrijker gevonden om te creeren en leuke dingen te doen. Ik weet het nu zeker..... Jut en Jul zijn gewoon trendsetters voor de nieuwe moderne tijden......

Vies Dansen....

Dat was weer genieten, hij was weer op tv, Dirty Dancing, een van mijn meest favoriete films aller tijden. Natuurlijk heb ik hem op DVD en kijk ik hem af en toe nog een keer, maar nu was hij op tv en heb ik hem voor de 35ste keer (op zijn minst) gekeken. Natuurlijk, denker die ik ben, vraag ik me af waarom juist deze film me zo aanspreekt. Ik vind Patrick Swayze niet eens echt onweerstaanbaar maar het type dat hij speelt wel. Ik kan me zo voorstellen hoe aantrekkelijk hij voor haar is in deze film. Zij is 16 en hij is ouder, stoer maar toch ook wel lief en kan zo goed dansen en eigenlijk is hij te ver van haar  bed, maar niet in de film. In de film vindt hij haar ook leuk en dan, wat ik al vaker heb geschreven maar niet vaak genoeg kan benadrukken (hihi) de meest erotische scene, als ze op zijn kamer komt en ze samen 'vies dansen' en de rest, geweldig. Het is natuurlijk mijn fantasie (verwachting) over hoe mooi een liefde kan zijn/ontstaan en het brengt me altijd terug naar toen ik 16 was en nog dacht dat alle liefdes zo mooi en echt waren.....

Mensen worden gelukkiger...

Ja, het stond vandaag in de Metro (of de Spits, een van de twee), elke generatie mensen wordt een stukje gelukkiger. Gek he? Ze zeiden specifiek dat het onderzoek waaruit dat bleek gedaan was onder mensen die in de jaren 40, 50, 60, 70 en 80 geboren waren en het bleek dat de 80-jaren generatie gelukkiger zou zijn dan die van de jaren ervoor. Het bleek ook dat mensen die de oorlog hadden meegemaakt en het daarna jaren heel goed hebben gehad toch ongelukkiger bleven, zou inhouden dat de oorlog veel impact heeft op geluksgevoel. Tja, dat is niet zo gek natuurlijk, dan zie je wel van heel dichtbij wat mensen elkaar aan kunnen doen. En door een crisis word je ook niet echt gelukkiger natuurlijk. Ik ben blij dat mensen steeds gelukkiger worden door wat voor reden ook maar vertrouw onderzoeken nooit zo. Het is wel fijn dat veel mensen het lezen, want door het te lezen bevestig je die gevoelens ook weer en het is een positief bericht (en dat in een krant), niets op tegen. Helaas kom ik uit de 60ties dus beetje een middenmoot maar ik ben meestal wel tevreden hoor.....

Feestjes van vroeger

Ik weet het nog. Dan kwam ik uit school en (wij woonden 4 hoog zonder lift in een portiek) dan stonden de gehuurde stoelen en dozen met glazen al voor de deur, want dat deed iedereen die een feestje gaf. Je huurde stoelen en glazen en die werden gebracht en de week erna weer opgehaald. Binnen waren alle meubels aan de kant geschoven en op de tafels stonden glazen met allerlei merken sigaretten erin. Ik mocht altijd voor het slapen gaan nog even iedereen gedag zeggen en dan kwam ik binnen in een kamer die blauw stond van de rook (iedereen rookte toen nog). Af en toe (ik kon toch niet slapen vanwege de herrie) ging ik door een kier van de deur gluren wat er gaande was en zag ik een hoop lol en iedereen danste (voornamelijk foxtrot natuurlijk) met iedereen en was behoorlijk aangeschoten. De pickup stond de hele avond te draaien met een stapel singles op zo'n automatische staander waar de plaatjes als ze aan de beurt waren naar beneden vielen en automatisch werden afgespeeld. Iedereen nam ook singles en lp's mee als ze naar een feestje gingen. Wat ik me voornamelijk herinner is dat het een gezellige boel was met veel mensen in een te kleine kamer...

Somebody that I used to know...

is een liedje en elke keer als ik die tekst hoor moet ik toch denken aan 'Somebodies that I used to know, vooral mannen in dit geval. Mannen die op een bepaald moment in mijn leven heel belangrijk zijn geweest en dus nu gereduceerd zijn tot 'somebodies that I used to know'. In de periode dat ze belangrijk voor me waren draaiden veel gedachten om hen, ik ben het type dat dan ook in 'we' gaat denken en niet meer in 'ik' (volgens mij is dat nu wel over hoor hihi).En dan ineens is dat over en moet je weer in 'ik' gaan denken, het is me meer dan eens gebeurd. Het kostte best wat tijd om die verwachtingen weer bij te stellen en los te laten en dan na een tijdje besef je dat je er steeds minder aan denkt en zijn het 'somebodies that I used to kinow'.

Gedachten

Grappig, vandaag was ik op mezelf aangewezen, Jul was met zwager op stap, en vanaf dat ik opstond tot nu alleen thuis. Heb me bezig gehouden met het fatsoeneren van het huis (me niet te druk gemaakt) en boodschappen doen. Ineens was ik me bewust van mijn gedachten en wat er allemaal niet door mijn hoofd was gegaan vandaag. Zomaar een dag en je gedachten besluiten hun eigen gang te gaan, van verleden naar heden naar toekomst. Die van het verleden waren het leukst, die van het heden het gewoonst, wat ga ik eten en wat heb ik ervoor nodig, zal ik nog even een rondje lopen, zal ik een leuk frutseltje voor Jul meenemen. Die van de toekomst betreffen natuurlijk weer verwachtingen en aangezien ik me had voornomen zo min mogelijk verwachtingen te hebben, heb ik die snel weer vervangen door het verleden. Door wat liedjes op de radio (10 Gold) ben ik daarin blijven hangen voor nu. Die Goeie Ouwe Tijd toen ik nog niet zoveel nadacht.....