Die lieve poezen...

Ik heb er 3, 3 jongens die me allemaal lief zijn. Gerrit en Sjonnie heb ik een jaar of 7 geleden uit het asiel gehaald en Puffelo, Van Puffelen, Prutje (hij heeft 3 namen, altijd gehad) is aan komen lopen. Woonde in de buurt maar wilde liever hier wonen. Hij liep toen het heel erg koud was in de sneeuw en ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om hem de sneeuw weer in te sturen terwijl hij heerlijk binnen lag te slapen. Hij is zelf gebleven. Gerrit en Sjonnie zijn over het algemeen brave poezen, knokken niet, zijn altijd in de buurt, plassen niet in huis en slopen niet teveel. Puffelo, Van Puffelen, Prutje is een ander verhaal. Die spoort niet helemaal. Kan je ook aankijken alsof hij wel geluid hoort maar totaal niet snapt wat de bedoeling is. Hij gedraagt zich ook raar. Op een dag kwam ik thuis en zag een hoop rommel op de grond liggen. Hij was dus via mijn tv (ongeveer 5 cm dik) mijn hoge linnenkast opgesprongen en liet zich niet tegenhouden door de 6 uilen die ik op de rand had staan. Hij is er gewoon doorheen gesprongen waardoor er dus 3 van de zes op de grond lagen, aan stukken. Nu ligt hij dus elke dag op die linnenkast, tot hij het zat is en weer ergens anders wil gaan liggen. Hij is soms ook heel erg in de war, gek op eten en soms als ik hem eten geef, weet ie niet wat ie eerst moet doen, naar buiten om te plassen of toch maar liever eerst eten. Op dat moment gaat ie maar gewoon zitten en wil plassen, maar aan wild plassen in huis doen we hier niet dus jaag ik hem snel naar buiten waarna hij weer heeeel snel binnen is om te gaan eten. Dombo........

Ergernissen....

Iedereen heeft ze, ergernissen. Ik heb er minder nu dan vroeger, dat moet gezegd worden. Ook dat is waar, naarmate je ouder wordt maak je je minder druk over kleine dingen. Maar er blijven er nog genoeg over. Nu ik weer veel autorij, ik moet elke dag heen en weer naar Rijswijk, steekt mijn grootste ergernis weer de kop op. Veel mensen rijden tegenwoordig auto alsof ze de enigen op de weg zijn. Het klopt ook met de huidige maatschappij, individualisme viert hoogtij. Ik rij meestal een stuk binnendoor om de files te mijden en dat doen er meer. Natuurlijk rij je dan in een rij achter elkaar en tegenwoordig lijkt het alsof niemand meer weet dat er een hendel naast je stuur zit waarmee je een lampje laat knipperen zodat iemand die achter je rijdt weet of je van plan bent naar rechts of links te gaan. Als dat lichtje niet knippert denkt de persoon achter je dus dat je rechtdoor wilt gaan. Nee hoor, ze gaan gewoon naar links of rechts zonder erbij na te denken dat er iemand achter hen rijdt. Vreselijk vind ik het en op dit moment is het het enige kleine ding waar ik me aan erger. Helaas heb ik er elke dag mee te maken, het zal wel een les zijn.

Teveel te doen....

Teveel keuzes, dat kan ook...... Gewoon teveel te doen. Zaterdag heerlijk gewinkeld, bordjes gekocht om te beschilderen met tekst, een boek geruild, heerlijk overal gekeken en 's avonds gezellig op de bank. Natuurlijk krijgt 'Ik hou van Holland' zoveel kijkers. Er is geen enkele concurrentie op zaterdag. Helemaal niets op tv, alleen dus 'Ik hou van Holland'. Dus ook maar naar gekeken en het is wel een gezellig programma en ik hou nu eenmaal van spelletjes. Wij hebben ook een eigen traditie opgezet sinds ik naast zus en zwager woon, op 2e kerstdag doen we altijd spelletjes, Scrabble of een ander bordspel. Helaas geen Klaverjassen want dat gaat niet met zijn 3en. Op Zondag krijgen we bezoek van moeders en het was koopzondag en natuurlijk had ik graag mee willen gaan. Het zonnetje schijnt tussen de buien door en winkels kijken is ook een hobby. Helaas moet ik echt teveel doen vandaag, wassen, was opvouwen, bed verschonen, nagels lakken, gitaar oefenen, verhaaltjes voor mijn blog schrijven, en een start maken met de bordjes maken. Eigenlijk wil ik ook nog wel proberen even tijd te maken om mijn VTWonen en 101 Woonideeen te bekijken. Oh ja, ik wilde ook nog mijn rendier dat aan de muur hangt eraf halen en op de grond leggen bij de kachel of straks bij de kerstboom, maar wat moet er dan op die plek weer aan de muur. Pffff, al die keuzes en al die dingen die moeten.....

Mysterie

Natuurlijk is je leven een mysterie, niemand weet wat er om de volgende hoek wacht of wat je die dag weer gaat beleven. Natuurlijk is geen dag hetzelfde. Natuurlijk weet je niet hoe oud je wordt. Natuurlijk weet je niet of je nog een liefde gaat tegenkomen. Natuurlijk weet je niet hoe je leven er over een jaar uitziet. En dat is maar goed ook. Ik heb al te vaak meegemaakt dat er iets gebeurt waardoor je een totaal andere richting opgaat dan dat je had verwacht. Zeker als ik terugkijk op mijn eigen leven, kan alleen maar terugkijken want vooruit heeft geen zin gezien ik niet telepatisch begaafd ben. Ik denk vaak na over het feit dat je leven bestaat uit keuzes maken en dat geloof ik wel. Je maakt de keus om bij iemand te blijven of weg te gaan, de keus om te trouwen, de keus om kinderen te krijgen. Dat zijn ook allemaal grote keuzes met grote gevolgen. Maar soms moet je een keus maken omdat je niet anders kan. De keus om werk aan te pakken omdat je anders in de shit zit en werk is werk. De keus om alleen verder te gaan omdat HIJ niet wilde blijven, op dat moment maak je de keus om je schouders eronder te zetten en het alleen leuk te maken voor jezelf.  De keus om positief te denken omdat dat je helpt de hoop op de verwachtingen die je hebt niet te verliezen. De laatste is denk ik de belangrijkste. Dat helpt je te blijven geloven in het leven als mysterie...

Teksten.....

Het is de mensen die mij een beetje kennen welbekend,, ik hou van teksten, ben er gek op, vroeger al. Toen ik 16 was kleedde ik elk liefdesliedje uit om de teksten in me op te nemen en als ik ze mooi vond, schreef ik ze in mijn agenda. Dat doe ik nu nog, ik barst van de notitieboekjes (een hele la vol) en als ik een mooie tekst hoor schrijf ik hem op. Natuurlijk hebben we nu Facebook en ook daar is het duidelijk. Zodra er een mooie tekst voorbijkomt, deel ik hem. Ik heb eens gelezen dat als je de teksten op een rijtje zet, jij dat al bent en het gebruikt als bevestiging voor jezelf. Zou heel goed kunnen want waarom spreken dingen je aan. Herkenbaarheid, spiegels, verwachtingen en verlangens denk ik. Vorige week liepen we in ons 2e huis, de Woonstore en zag ik weer een stapel hout liggen met allemaal leuke teksten erop. Toen dacht ik, ik ga er geen geld voor uitgeven, ik maak ze zelf. Zo gezegd zo gedaan, dus had ik 1 bordje op Facebook gezet. Ik heb meteen reacties gekregen, 2 verkochte bordjes en 1 geruild voor een etentje. Het zijn natuurlijk ook leuke kadootjes, zelfgemaakt vindt iedereen leuker dan gekocht. Het voegt weer iets toe, het is net zo leuk om ze te maken en de wijsheden weg te geven om anderen een happy gevoel te geven als om ze zelf te houden....

Verloren

juli 1993

Geketend ben ik aan je ziel

Verloren dool ik rond

Verloren totdat ik je vond

Geketend omdat ik voor je viel

Je hebt de sleutel, maak me vrij

Verlos me van je ogen

Ik heb je zo gemogen

Waarom loop je me voorbij??

Ik hou van hout

Ooit woonde ik samen in Delft en het was tijd het huis op te knappen. Als eerste werd er een kast uitgebroken waardoor we een vierkante toog kregen tussen de keuken en de huiskamer, dat was al heel leuk. Toen hadden we eerst besloten om de muur te granollen. Dat bleek moeilijker dan we dachten en het mislukte, maar dat was snel op te lossen. We gingen hout op de muur doen, jippieeee, dat vond ik veel leuker. Het werden brede schroten, niet verticaal maar horizontaal en we besloten de hele kamer te doen. Op de vloer hadden we al hout, dat verfden we gebroken wit en we hadden   witte lamellen voor het raam, ook de keuken werd meegenomen want dan was het 1 geheel. Het resultaat was geweldig leuk. In die tijd stond er nog niet zoveel in de kamer als nu want daar hield mijn ex lover niet zo van. We hadden geen centrale verwarming maar een gaskachel dus dat was ook leuk, een kachel met echt vuur erin. Dit huis kocht ik met witte plavuizen op de vloer (en vloerverwarming), de raamomlijsting is kunststof dus ook wit en de keuken is wit. Veel wit dus...Natuurlijk heb ik een oude houten linnenkast, houten fauteuils, houten eethoek met houten krukjes met geitenvel maar geen houten wanden en laat dat nou net mijn grootste wens zijn. Hout op de muur, het liefst oud lijkend hout, sloophout, van dat mooie grijzige oude versleten hout. Dream it Wish it Do it....