Je gedachten

Wij hebben het geleerd op een cursus maar er zijn ook zat boeken over te lezen... Je gedachten bepalen wie je bent, wordt, wilt zijn. Het regeltje leest heel makkelijk maar zo makkelijk is het natuurlijk niet. Wat mij wel altijd helpt is dat je dankbaar moet zijn voor wat je wel hebt en je zegeningen moet tellen. Dat zit een beetje in mijn brein geprint, dus dat doe ik heel vaak. Als ik iets even niet zie zitten, komt die gedachte vanzelf naar boven. Het maakt je leven echt makkelijker als je even de tijd neemt om te kijken naar wat je allemaal hebt, zowel materieel als spiritueel. Kijk naar mij als voorbeeld: ik ben (redelijk) gezond (kamp met een hardnekkige verkoudheid maar die gaat vast over), ik heb (eindelijk) een goede baan kunnen vinden, ik heb een geweldig huis, er wordt van me gehouden, ik hou van meer dan 1 persoon, ik heb iets om voor te zorgen (mijn 3 lieve jongens), ik heb lieve buren, ik heb een auto, altijd genoeg te eten, veel muziek om naar te luisteren, een atelier waar ik kan schilderen, leer nog steeds gitaarspelen, mijn moedertje van 90 is nog steeds gezond van lijf en leden en ik kan het heel goed met mezelf vinden. Als toppunt hebben we vandaag de hele middag buiten in de zon kunnen zitten. Wat wil een mens nog meer ?

Leuke ontmoeting....

Het staat op mijn kalender, iedere maand opnieuw schrijf ik het bovenaan de nieuwe maand: Dank je wel voor het leuke leven, de leuke ontmoetingen, lieve vrienden, leuk werk, genoeg geld, alle liefde, leuke uitjes, gezondheid..... en variaties daarop. En...heel af en toe ontmoet je iemand die een beetje op datzelfde level zit. Daar bedoel ik mee, iemand die ook zijn zegeningen telt. Zo ook vandaag. We ontmoetten een buurman van de dochter van KC op de verjaardag van hun dochter. Een man, zo zei men, die bezig was een boek te schrijven. De vragen borrelen vanzelf op natuurlijk. Waarom schrijf je een boek en waarover? Het bleek dat hij de afgelopen jaren voor hem vreemde dingen had meegemaakt waardoor hij ging nadenken (hij is geen zwever, maar heeft een behoorlijk wetenschappelijke achtergrond), voornamelijk over of dingen voorbestemd zijn, of toeval bestaat, dat soort dingen. Natuurlijk kun je die dingen nooit bewijzen maar door de voorvallen die hij meemaakte werd wel benadrukt dat je af en toe behoorlijk van de wijs raakt en echt gaat denken dat het wel eens een betekenis zou kunnen hebben. Zo komt hij de laatste paar jaar voortdurend het getal 56 tegen, zijn huisnummer, kenteken, het zit in zijn pinpas, paspoort en ga zo maar door. Of hij er ooit een bewijs voor zal vinden? Voor hemzelf misschien wel, maar het levert in ieder geval een geweldig gesprek op.......

Trots op mezelf....

Af en toe ben ik trots op mezelf, dat ik in staat ben om steeds weer op te staan nadat ik weer ben neergeslagen door een teleurstelling, de ene keer een man, de andere keer een baan, dan weer een oordeel van iemand die jou niet kent maar de macht heeft te bepalen of ie je leuk genoeg vindt of niet (sollicitaties), of  gewoon het fenomeen 'overgang' dat zijn eigen gang gaat en je thermometer voortdurend  van slag laat zijn in de vorm van opvliegers en je algeheel kut voelen, moe zijn of die fijne stemmingswisselingen. En dan is dit rijtje alleen nog maar van de laatste paar jaar. Natuurlijk dank ik de leuke tijden die ik gehad heb, het onbedaarlijk lachen met vriendin na weer een spannend uitje (wat we overigens helemaal zelf spannend maakten, want dat gaf nadien de grootste lol), ik dank alle leuke mannen/jongens die er waren toen ik (tijdelijk) behoefte had aan vriendjes. Ik dank het niet serieus hoeven zijn omdat je geen verantwoordelijkheden had, behalve op tijd thuis zijn. Het leven was heerlijk onbezorgd en vooral niet serieus en misschien lukt het me daarom steeds weer op te staan in de serieuze fase......

Brings back memories...

Dat krijg je ervan als je van iemand hoort die je al zo lang niet gesproken hebt, dan ga je terugdenken aan die tijd van toen.... Toen ik nog samenwoonde (toen ik het nog kon). Zoveel samen doen wat ik nu alleen doe of met Jul. Samen boodschappen doen, samen opstaan, samen auto's wassen, samen naar vrienden, samen douchen, samen naar bed, samen slapen, samen naar familie, samen een nieuwe bank kopen, samen nieuwe meubels uitzoeken, samen naar de kroeg, samen een huis kopen, samen een woonboot kopen, samen de boot verven, samen met de poes naar de dierenarts, samen praten, samen t.v. kijken, samen eten, maar dat was 20 jaar geleden. Sinds die tijd kun je de meeste 'samens' vervangen door 'alleen'. Ik woon dus al langer alleen dan dat ik heb samengewoond, dat zegt al genoeg. Ach, je weet nooit wat er nog kan gebeuren maar al die 'samens' van toen worden geen 'samens' meer van nu en dat hoeft ook niet, dat heb ik gehad en het is leuk geweest....

Mooi weer en een hereniging

Wat een prachtige dag, niet heel warm, maar redelijk veel zon. Heerlijk. Na het koffie drinken in de tuin een paar bakken gevuld met gerania en lobelia en het ziet er al heel gezellig uit, wat onkruid weggehaald en geveegd, we zijn klaar voor de lente......Toen ik even op Facebook ging kijken zag ik dat iemand vriendjes met me wilde zijn die ik eigenlijk kwijt was geraakt. Toen ik nog met eerste Liefde was, behoorden zij tot onze vriendenkring, hij was al bevriend met mijn Liefde en zij en ik kwamen erbij. Wij lagen elkaar wel en we hebben leuke herinneringen gemaakt. Toen Liefde en ik uit elkaar gingen is ze nog een keer op visite geweest in mijn eerste eigen flatje, daarna heb ik haar nooit meer gezien of gehoord. Zo gaan die dingen nu eenmaal. Maar.....nu is ze er weer, via Facebook, en dat vind ik wel heel leuk. Natuurlijk blijf ik bij het standpunt dat ik al die social media geen warm hart toedraag maar in dit geval is het wel leuk. Misschien hadden we elkaar anders nooit meer gesproken en nu zit je maar een schermpje verwijderd van elkaar. Tja, dat is de andere kant.....

Test

Er werd me gevraagd (op mijn huidige werk) of ik bezwaar had tegen een psychologische test. Daar zijn er tig van natuurlijk en ik heb er al vele gehad. Gezien mijn interesse in psychologie heb ik daar nooit bezwaar tegen want ik vind het leuk. Vooral om te zien of wat er uitkomt ook is hoe ik mezelf zie, niet hoe anderen mij zien want dat is meestal nooit hoe het echt is (om over na te denken). Dus de test gedaan en direct daarna een gesprek gehad over de uitslag. Was weer interessant, het meeste klopte wel met hoe ik mezelf zie maar er waren 2 dingen die me erg opvielen. Een daarvan was dat ik een aantal jaren  geleden (aan het einde van mijn diensttijd bij DSM) een persoonlijkheidstest had gedaan (onder begeleiding van een psycholoog) en toen bleek dat ik een heel groot inlevingsvermogen had. Nu was dat zo laag dat het een punt van aandacht was. Tijdens het gesprek bleek dat dit voornamelijk gebeurt als je een aantal teleurstellingen op je pad krijgt, en dat klopte natuurlijk als een bus. Steeds afgewezen worden, teleurstellende relatie. Het andere punt was de vraag of ik af en toe last had van ups en downs. Dat was ook grappig dat dat eruit kwam omdat ik altijd een heel stabiel persoon was.....totdat ik in de overgang terechtkwam en moet 'dealen' met stemmingswisselingen. Grappig dat zoiets eruit komt als je vragen moet beantwoorden als bijv. Vind je dat het ok is om de tralies voor de ramen in de gevangenis te verwijderen?....

De veranderingen stoppen nog niet.....

De laatste jaren ga ik door een periode heen van veranderingen. Het begon met na 10 jaar alleen wonen weer samenwonen, huis verkopen, huis kopen en in een andere stad wonen, baan na 25 jaar bij hetzelfde bedrijf kwijt, relatie over, begin van de crisis, een periode van solliciteren, je realiseren dat je oud bent (iets waar ik tot dan toe helemaal niet over nadacht), 7 maanden werk, 8 maanden vrij, 9 maanden werk, bijstand en na 10 maanden weer 5 maanden werk, toen de overstap naar mijn huidige werk waar ik maar 2 maanden ga blijven want eind mei ga ik een richting op waar ik al heel lang heen wil. Dus ik hoop van harte dat het nu weer wat stabieler gaat worden in mijn leven. Hopelijk verdien ik dan genoeg om hier te kunnen blijven wonen zonder ooit nog geld te hoeven lenen en kan ik gewoon weer af en toe iets sparen, iets kopen en me daar geen zorgen meer over maken. De richting is ergens werken waar het doel is om mensen te helpen, dat wilde ik al toen ik net ontslagen was bij DSM, niet meer in de commerciele wereld. Lastig want je hebt nu eenmaal ervaring in de commercie, maar na al die jaren is het gelukt. Ik ga ervoor en hoop dat ik het heel erg leuk ga hebben......