De Wensfles

Jut en Jul hebben een behoorlijke reis afgelegd om zich beter te voelen (in alle opzichten, maar vooral dat brein). Jaren geleden zijn we begonnen met spirituele zaken, heel interessant, via die route kwamen we terecht bij Alfa training. Een cursus die meer 'down to earth' was en ook gegeven werd aan mensen in het bedrijfsleven. Het bleek een heel leuke cursus te zijn waar we veel van hebben geleerd op het gebied van ontspanning en omgaan met stress situaties. Omdat de voorbeelden die gebruikt werden vaak hilarisch waren, bleven ze ook goed hangen en hebben we er nog steeds profijt van. Daarna was eigenlijk de logische stap psychologiecursussen en ook al dachten we in het begin 'wat moeten we ermee' is wel gebleken dat we er nog dagelijks mee bezig zijn en door wat we geleerd hebben beter om kunnen gaan met leven (want zo makkelijk is dat niet). Op een gegeven moment kwamen we viavia aan het idee om een Wensfles te maken. Dit kan ook een gewone melkfles zijn, als je hem maar omdoopt tot Wensfles. In deze fles verdwijnen vele wensen die ik helaas niet kan onthullen want ze zijn erg prive. Het heeft een spirituele achtergrond maar wederom is het ook psychologisch. Loslaten heet het en oh wat kan dat moeilijk zijn. Geen aandacht meer geven aan iets waar je veel mee bezig bent maar toch niets aan kunt veranderen. Schrijf je wens (het mag echt alles zijn) op een klein briefje en stop het in de Wensfles. Daarna laat je het los, pfff eindelijk rust...............

Reality

September 1993

Don't make me wait forever

I don't think I am that strong

Don't say that you'll leave me never

Experience learns that takes rather long

Just let's not waste too much time

On waiting on a fantasy

Let me know, give me a sign

Because you and I are reality

Sprookjes

Vroeger geloofde ik in sprookjes, zoals iedereen, toen ging ik nadenken..... En, dit is mijn mening vooral gebaseerd op eigen ervaringen en die in mijn omgeving, verliefdheid blijkt een tijdelijke gekte en houden van is vooral wennen aan. Behalve de onvoorwaardelijke liefde die bestaat tussen bijv. moeder en kind. Net zo goed als Fall in Love bestaat, bestaat ook Fall out of Love. Als je je leven gewoon doorleeft heb je na een tijdje nergens meer last van. De emoties zijn bekoeld en de hysterie is verdwenen. Ik bedenk me altijd dat het leven bestaat uit momentopnames, gekoppeld aan je gemoedstoestand. Elkaar beloven op zo'n geluksmoment dat je voor altijd bij elkaar blijft, of nooit meer een ander wilt is dus zo'n momentopname. Het blijkt nogal lang te zijn namelijk, dat altijd.......

Star Trek

Ik was toe aan een nieuwe mobiele telefoon. Ik had een behoorlijk simpele uitvoering tot nu toe, gekozen omdat ie er zo bijzonder uitzag en niks kostte. Hij kon ook niet veel maar ik ben niet veeleisend. Ik kom uit de generatie die het begin heeft meegemaakt dus blij was om een communicatiemiddel te hebben als je een keer strandde met je auto of iemand niet meer kon vinden in een overvolle straat of winkel. De hele dag bellen deed ik zowiezo niet en het smsen is een leuke activiteit en makkelijk als je geen zin hebt om te bellen. Maar nu...... tja, ik kom er bijna niet meer onderuit want internet op je mobiel is toch zooooo handig en je kunt allerlei 'apps' downloaden en gaan 'shoppen' op de 'android market'. Beam me up Scotty. Ik heb gisteren geprobeerd in ieder geval een beltoon te selecteren, het volume te regelen, hoe een sms te versturen en hoe te bellen en ik ben al blij dat dat in ieder geval gelukt is. Nu ga ik een snelcursus 'swypen' doen, dat is dus vegen over je telefoon en dan gebeurt er iets, het liefst dat wat je wilt dat er gebeurt. Daarna, als ik een beetje doorheb hoe het ding werkt, ga ik eens verder leren wat zo'n 'android market' eigenlijk allemaal voor voordelen biedt. Deze captain Kirk is on a mission to explore strange new worlds and to seek out new civilizations and to boldly go where I have never gone before.........

Het Verschil

Ik ben altijd op zoek naar bandjes/muziek die ik niet ken om weer iets nieuws mijn oren te doen strelen en hiervoor gebruik ik, net als vele anderen, Youtube. En soms kom je dan per toeval een filmpje tegen dat niets met muziek te maken heeft maar je heel erg boeit. Zo kwam ik ook op het seminar van Mark Gungor terecht die als (ex)dominee een seminar heeft gegeven om meer begrip te kweken tussen man en vrouw in relaties en ze dus een boost te geven niet zo snel te scheiden/uit elkaar te gaan. Natuurlijk zijn daar al boeken vol over geschreven maar het verschil is dat deze man in staat is er een luchtig en uitermate grappig en herkenbaar verhaal van te maken. Daardoor onthou je wat hij zegt ook makkelijker. Dat wat mij o.a. is bijgebleven is dat hij als voorbeeld stelt dat ons brein bestaat uit verschillende doosjes. Doosje voor herinneringen, doosje voor kids, doosje voor loslaten, doosje voor geluksgevoel, romantiek, noem het maar op. Mannen hebben echter een heel groot voordeel, die hebben 1 doos meer, een 'niksdoos'. Een man is in staat om aan 'niks' te denken, iets dat volgens mij geen enkele vrouw kan. Denk aan de man die een hele dag vissend langs de waterkant zit. Iedere vrouw heeft ooit wel eens de vraag gesteld: "waar denk je aan", hij zegt "niks". Er is geen vrouw die dat kan geloven maar hij zit op dat moment in zijn 'niksdoos'. "Mag ik je dan gezelschap houden" vraagt ze. "Nee natuurlijk niet, dan is ie niet meer leeg".

Schooltijd

Door iets op t.v. moest ik pas weer denken aan mijn schooltijd op de MEAO in Den Haag, wat heb ik daar 3 jaar lang een leuke tijd gehad. Ik was 16 toen ik er heenging, 2 weken nadat de school al gestart was met het nieuwe schooljaar omdat ik eigenlijk wilde gaan werken na de MAVO maar ook geen idee had wat ik leuk vond. Mijn vader wilde dat ik verder ging leren maar wederom geen idee wat. Doordat een vriendin van mij naar de MEAO was gegaan besloot ik ook maar die opleiding te gaan doen. Ik had werkelijk geen idee wat voor school het was  maar mijn vader was allang blij dat ik weer ging leren en heeft zijn best gedaan om me alsnog in te schrijven en het lukte. De school, een hele grote school, werd bevolkt door enorm veel leuke jongens, volwassen (tenminste in onze ogen) jongens. En zie hier de reden dat ik het zo naar mijn zin heb gehad. Lessen werden verdeeld over het hoofdgebouw en een dependance zo'n 3 minuten lopen verderop. Dat waren de leukste momenten, even snel een shaggie draaien voor onderweg en in blijde verwachting op weg want wie zouden we tegenkomen, er gingen er net zoveel van het hoofdgebouw naar de dependance als andersom. Natuurlijk kenden we geen van de jongens bij naam maar daar hadden we wat op gevonden. Voor iedereen hadden we een bijnaam, BKB (Blonde KrullenBol), ZKB (jaaaa Zwarte KrullenBol), DD (DoorDringende ogen), Zwarte en Witte (2 vrienden een blonde en een donkere), DJ (die heette De Jong). Ons doel was om op te vallen want de school werd natuurlijk ook bevolkt door oudere meiden. DJ was klassevertegenwoordiger en erg oud (hij was een jaar of 20, was al een paar keer blijven zitten en was derdejaars) en kwam in onze klas iets vertellen over een aankomende sportdag. Wij, vriendin en ik, hadden afgesproken om als hij klaar was te scanderen: DJ DJ DJ. Ik, gehoorzaam als ik vaak ben, hield me netjes aan die afspraak terwijl zij wijselijk haar mond hield. DJ keek zeer verwonderd mijn kant op, glimlachte minzaam en liep de klas uit. Tja, ik viel wel op......

Geloven

Soms kijk ik naar een familiefilm, er zitten leuke tussen. Deze keer was het een leuk verhaal met goede acteurs over een jongen die door zijn (ietwat onverantwoordelijke) moeder bij 2 oudooms werd achtergelaten voor een paar weken. De ooms waren op leeftijd, vrijgezel en woonden in een afgelegen gebied ergens in Amerika. Ze vertelden de jongen allerlei avonturen die zij beleefd hadden in hun roerige leven. De jongen, gewend aan een moeder die altijd loog, had moeite te bepalen of die verhalen van de inmiddels gepensioneerde, ietwat knorrige ouwetjes wel waar waren. Zoals eerder vermeld, heb ik nogal wat ervaring met psychologiecursussen en ook een niet aflatende interesse in zgn. zelfhulpboeken en inzichtboeken maar ik pik er altijd uit wat mij aanspreekt en dat onthoud ik dan ook. In familiefilms zit natuurlijk altijd een moraal, zo ook in deze en deze sprak mij toevallig heel erg aan. De jongen sprak op een gegeven moment met een van de knorrige oudjes over zijn moeite al die verhalen te geloven. De knorrige sprak toen: "Vind je het mooie verhalen en wil je ze geloven?". De jongen antwoordde: "Ja, maar ik weet niet of ze waar zijn". De knorrige zei: "Dat is het mooie van geloven, het maakt niets uit of het waar is of niet, als jij het gelooft is het waar".  That's Life !