Thank God It's Friday

Ok, nog niet helemaal, maar tjee wat ben ik eraan toe deze week, aan dat weekend....Ik denk dat het ook komt omdat ik over 2 weken even vrij heb voordat ik met mijn nieuwe werk ga starten. Dus zit het ook tussen mijn oren zoals gebruikelijk... De motivatie om heen en weer te rijden naar Rijswijk ontbreekt nu helemaal wetend dat ik daar wegga, dus TGIF morgen. Heerlijk uit het werk komen en genieten van het feit dat ik 2 dagen niet heen en weer hoef te rijden en lekker uit kan slapen. Natuurlijk ben ik weer heel wat van plan om in het weekend te gaan doen en natuurlijk komt daar weer niets van terecht, maar..... nog 2 weken en dan heb ik even tijd om wel te doen wat ik steeds van plan ben, muziek maken, schilderen en een dik boek lezen...... wachtend op de Lente......Alles komt goed.....

Het leven

Vandaag een gedicht van mij, 17 jaar

27 februari 1978

Verliefdheid is iets dat je niet kunt omschrijven
Je kunt het zijn, worden en ook blijven
Maar, pas op wanneer de ketting wordt verbroken
Dan komt de haat die je bloed kan doen koken
Denk voorlopig maar niet aan die dingen
Want of hij van je houdt of niet, je kunt hem niet dwingen
Je kunt het Lot toch niet ontlopen
Dus blijf voorlopig nog maar hopen
Hopen op de dingen die je te wachten staan
Want goede of slechte, het leven zal verdergaan

Sterk?

Wanneer ben je eigenlijk sterk? Als je vrouw bent en kinderen krijgt, als je ziek bent en herstelt, als je liefde na liefde beleeft en verliest en er toch weer voor gaat, als je jong als je bent vecht voor je land met het risico om het niet te overleven, als je een ramp overleeft, als je nergens bang voor bent, als je niemand je van je pad laat afbrengen, als je je niet laat kwetsen, als je doet wat je doet zonder dat je bevestiging van anderen nodig hebt, als je, ondanks vervelende dingen, altijd in staat bent om de positieve kant te ontdekken, als je aardig blijft ook al behandelen mensen je slecht, als je altijd het goede in mensen ziet, als je eigenwijs bent, als je je door niets en niemand van je eigen overtuiging af laat brengen, als je verkeerde keuzes maakt en gewoon weer opnieuw begint. Het maakt niet uit, volgens mij ben je sterk als je altijd blijft lachen om jezelf wat je ook (fout) doet....

Valentijnsdag...

Ik heb het al eerder gezegd, ik ben een romantica, maar wel een reele...Ik weet best dat het niet bestaat maar erover fantaseren is zo leuk. Dus... ben ik ook een 'push over' wat betreft Valentijnsdag. Aan de ene kant weet ik heus wel dat het onzin is en een commercieel verzinsel, maar aan de andere kant is het zooo leuk dat er iemand aan je denkt. Ik geloof niet dat ik ooit spontaan iets voor Valentijn gekregen heb, geen kaart, geen bloemen (oh nee moet niet liegen, ik krijg elk jaar een mooi bosje bloemen van mijn zwager, heel lief). Ik heb door de jaren heen vaak een kaart gestuurd naar deze of gene, gewoon om te laten weten dat ik aan ze denk en natuurlijk doe je die dingen omdat je eigenlijk diep in je hart wilt dat het jou gebeurt. Maar, met zoveel verwachtingen in het leven, wordt ook deze niet bewaarheid. Hey, mijn leven is nog lang niet voorbij dus ik ga nu gewoon niet zoveel verwachten, dan is alles een verrassing.......

Crazy..

Meestal kijk ik gewoon films als films maar soms komt er een bericht door over de realiteit waardoor ik met een andere blik naar die films kijk. Voorbeeld. Vandaag hoor ik een bericht op de radio over een gijzeling van een jongetje in Amerika door een Vietnamveteraan. Of het er iets mee te maken heeft dat hij een Vietnamveteraan is weet ik niet maar mijn gedachten gingen terug naar een stukje film dat ik heb gekeken eerder deze week over de 2e wereldoorlog en Japan. Als je je probeert echt voor te stellen hoe het moet zijn geweest voor jongens van 18, 19 jaar (soms nog jonger) om in zo'n situatie te overleven, terwijl om je heen alles wordt kapotgeschoten inclusief anderen uit jouw eenheid die inmiddels goede kennissen of vrienden zijn geworden maar nu gillend zonder armen of zonder onderlijf liggen dood te gaan en je moet mensen doodmaken die je niet kent gewoon omdat iemand zegt dat je dat moet doen, brrrrrrrrr. Goed, daar hebben ze dan een half jaar of zo tussen gezeten (sommigen natuurlijk nog langer), terwijl ze opgegroeid zijn in een vredig leventje op de farm (of vergelijkbaar) en daarna zouden ze dus een leven moeten leven zoals jij en ik, gewoon, in vrede, je druk makend over een nieuwe auto, een huis, werk, wel of geen kids enz... Als je herinneringen/ervaringen je dus maken wie je bent, wil ik hen niet zijn hoor, crazy world.

Miss Goodie Two Shoes

Ik zat naar een interview met Robbie te kijken en weer verwoordde hij precies hoe ik hem zie, hij zei dat veel mensen (van zijn fans dan) hem zien als broer, oom of boy nextdoor of vriend, en dat is precies het gevoel dat ik krijg als ik hem hoor praten of hem zie optreden. Het lijkt een stukje herkenning, een spiegel...Meteen dacht ik erachteraan..., maar ik heb me nooit zo gedragen als hij, zo wild.. Natuurlijk heb ik mijn stoute momenten gehad (vaak vriendjes afgepikt, gewoon omdat het kon, maar delen deed ik ook). Ik heb risico's genomen, maar mijn gevoel liet me nooit in de steek, ik heb (haast) nooit gevochten, nooit iemand doodgewenst, nooit mijn verstand verloren, (bijna) nooit drugs gebruikt, nooit iemand iets aangedaan, nooit iemand (bewust) pijn gedaan, niemand lastig gevallen, niemand gestalkt, ben bijna altijd aardig (zelfs voor en tegen mezelf), ga nooit door het lint en lach eigenlijk alleen mezelf uit..... Miss Goodie Two Shoes

Je bent wie je bent..

Uit het boek 'ben je nu gelukkig?' van Barbara Berger. Zoals ik al zei, ik heb leuke, inspirerende boeken en af en toe lees ik er iets uit dat me op dat moment aanspreekt. Zoals dit:

Je bent wie je bent
Jij bent jij, en jij bent zoals je bent, om welke redenen dan ook. Je hoeft je niet tegenover anderen te verdedigen. Zo simpel is het. Je hebt het recht om jezelf te zijn, wat dat ook betekent, maar daar moet je wel de consequenties van accepteren. Daarmee bedoel ik dat er geen goede of foute manier is om jezelf te zijn, maar in de wereld waarin we leven bestaat de wet van oorzaak en gevolg, en die werkt altijd. Het betekent dat, wie je ook bent, elke actie consequenties heeft. Je hebt altijd het recht om te denken en te doen wat jij gelooft dat het beste voor je is, als je de consequenties maar aanvaardt. Altijd. Omdat niemand aan de wet van oorzaak en gevolg kan ontkomen. Zo is het nu eenmaal. Dat betekent dat je vroeg of laat altijd de consequenties van je keuzes zult zien, voelen, proeven, aanraken. Daar moet je mee leven. Altijd. En dit is precies zoals het moet zijn, want hoe kun je anders leren? Hoe kun je ontdekken wie je echt bent, behalve door de gevolgen van je keuzes onder ogen te zien?

Iets om over na te denken................