Papegaaiduikers

Zwager is helemaal into de papegaaiduikers, de clowns van de oceanen. Ik kon het niet laten toen ik deze kado kreeg, om degene vooraan met 'me' te betitelen. Het voelde zo.......

La Bamba

Toen was het gewoon, ik heb het nooit meer gezien en ik denk dat het nooit meer terugkomt: La Bamba. Waar we ook naartoe gingen, Teejater, Koot, 't Pannetje, 't Witte Paard, halverwege de avond werd La Bamba gedraaid en bestond de danszaal uit 2 kringen, 1 buitenste kring en 1 binnenste kring. De binnenste kring had de controle, degenen in die kring liepen rondjes en pikten iemand (natuurlijk iemand die je geweldig leuk vond) eruit die je dan 3 zoenen gaf en je wisselde van plaats. Controlfreak die ik ben liep natuurlijk het liefst in de binnenste kring, de keuze had ik natuurlijk al lang van tevoren gemaakt, het was alleen zoeken waar hij stond. Als je pech had liep hij ook in de binnenste kring. Als ik het zo lees leek het wel een kinderspelletje maar het was uitermate geschikt om iemand te leren kennen (en heel spannend). Dit was natuurlijk lang voordat het individualisme zijn intrede deed en house heeft ervoor gezorgd dat je niet meer gezamenlijk in 2 rijen tegenover elkaar (met de gebruikelijke tasjes in het midden) danst maar helemaal in je eentje, wat je dan ook blijft die avond......

Toeval ?

Bestaat het nou wel of niet? We zeggen zo vaak achteraf "het heeft zo moeten zijn", maar is dat niet gewoon het vermogen van je brein om het te accepteren of positief te maken. Zou je anders wel met die situaties om kunnen gaan? Als ik mijn laatste liefde niet ontmoet had, had ik nooit dit huis  gekocht (het beste dat ik ooit gedaan heb) en als mijn laatste liefde geen schulden had, had ik dit huis ook niet alleen op mijn naam gekocht. Aangezien mijn laatste liefde 3,5 jaar geleden vertrok (zijn eigen keus) zeggen Jut en Jul vaak tegen elkaar: 'Het heeft zo moeten zijn'. Maar wat als het nou allemaal berust op toeval. Want, als het allemaal zo heeft moeten zijn, waarom vind ik dan geen werk en moet ik zo'n onzekere tijd leren doormaken. Waar is het goed voor, welnu, de 'toeval bestaat niet followers' zeggen dat je daar pas achteraf achterkomt. Bij de psychologiecursussen was de rode draad altijd de boodschap: 'alles komt altijd weer goed'. Gelukkig ben ik daarin wel een diehard believer!!!

Gino V.

Het begon allemaal met een piepklein berichtje in de lokale krant. In september zou Gino Vannelli zijn nieuwe cd  promoten met een optreden op het Stadsplein, gewoon hier in Capelle. Mijn liefde was hier nog, we woonden hier net en las het voor. Ik geloofde er niets van en moest het zelf lezen en toen geloofde ik het nog niet. Voor mij was het net zoiets als een aankondiging van de Stones die op het Stadsplein kwamen optreden. Ik bedoel, Gino Vannelli, dat is niet zomaar iemand, hij was in de 70er jaren toch echt een wereldster waar je niet zo dichtbij kon komen. Jul is een diehard fan en Jut is fan geworden doordat Jul de l.p's constant door ons huis liet galmen. Op betreffende datum togen Jut, Jul en de liefdes op tijd naar het plein want het zou wel druk gaan worden. Groot was de verbazing dat slechts een handjevol mensen de moeite hadden genomen om op te draven. We stonden eerste rang, helemaal vooraan en genoten. Jammer dat het voorbij was, dus nog even wat drinken in het Isala Theater. Toen hoorden we dat hij daar ook was en konden we een Meet & Greet krijgen. Wat hebben we genoten. We hebben met Gino gepraat, hem aangeraakt en we staan met hem op de foto en dat terwijl het helemaal gratis was. Dat pakt niemand ons meer af. Heel fijn dat niet zoveel mensen meer weten wie die geniale muzikant is....

Ruzie

Wat kunnen mensen elkaar toch aandoen....Daar snap ik helemaal niks van. Woensdagavond laat werden we opgeschrikt door sirenes in de straat. Ik woon aan het begin van de straat tegenover een speelveldje met aan de rand een rij huizen. Aan het eind van die rij huizen woedde een brand, een fikse brand. Gelukkig was hij snel geblust. Naderhand hoorde ik dat daar een stel woont dat altijd ruzie heeft. Dit keer liep het zo hoog op dat de vrouw de auto in brand heeft gestoken!? Eergisteren zat ik lekker op de bank naar een leuke nieuwe serie te kijken, Terra Nova, en weer sirenes, dit keer een ambulance en 2 politieauto's. Toen hoorde ik een helicopter en dacht dat hij wel erg laag overvloog, tot ik me realizeerde dat hij op bovengenoemd speelveldje ging landen, tegenover mijn keukenraam dus. Het bleek een traumahelicopter te zijn. Jeetje, wat nu weer.... Nadat de straten overspoeld werden door nieuwsgierige mensen (ik stond er ook bij hoor) kwam de ambulance weer voorbij en enige tijd later vertrok de helicopter ook weer. De buurtroddels meldden dat er ook in dit geval sprake was van een hevige ruzie waar ongetwijfeld wapens bij betrokken waren (anders komt er geen traumahelicopter). Op zulke momenten ben ik weer heel blij dat ik alleen woon....

Geweldige tekst!

Ik lees hem net in de laatste Flow en hij gaat op mijn schoolbordverfdeur:

Everything is going to be OK in the End

If it's not OK

It's not the End

Love song?

Different Corner van George Michael: Een van mijn favorieten, je snapt vast wel waarom....

I'd say love was a magical thing

I'd say love would keep us from pain

Had I been there, had I been there

I would promise you all of my life

But to lose you would cut like a knife

So I don't dare, no I don't dare

'Cause I've never come close in all of those years

You are the only one to stop my tears

I'm so scared, I'm so scared

Take me back in time, maybe I can forget

Turn a different corner and we never would have met

Would you care

I don't understand it, for you it's a breeze

Little by little, you brought me to my knees

Don't you care

No I've never come close in all of those years

You are the only one to stop my tears

I'm so scared, of this love

And if all that there is, is this fear of being used

I should go back to being lonely and confused

If I could, I would, I swear.....