Ze zeggen....

Ze zeggen dat..... Ja, wat zeggen ze eigenlijk, en wat maakt het uit. Toch heel veel, blijkt. Als we niet zouden luisteren naar wat ze zeggen, zouden we alleen maar dragen wat heerlijk zit zonder te bedenken of het al dan niet 'staat'. We zouden leren wat we moeten leren om goede mensen te zijn, eerlijk en behulpzaam. We zouden niet kijken naar graatmagere mensen en zo willen zijn omdat 'ze' dat nu eenmaal mooi vinden. We zouden op verschillende tijden kunnen opstaan, zonder wekkers, de een wordt om 7 uur wakker, de ander om half 10 en wat dan nog. We zouden werken omdat we het leuk vinden en niet omdat ze zeggen dat het hoort. En .... we zouden happy zijn omdat we dat voelen, niet omdat ze zeggen dat dat moet......

Dear John....

Nee, niet een brief van mij aan een nieuwe liefde (had ik er maar zo een) maar een film, een romantisch drama en een drama is het. Ik werd erin meegezogen, in die liefde en ook in het verdriet van de hoofdrolspeler. Natuurlijk ben ik zoals bekend een watje wat betreft romantische films omdat ik altijd zo graag zou willen dat het zo ook ging in het echte leven (helaas) en ik ben een beetje bevooroordeeld omdat ik een zwak heb voor de hoofdrolspeler, Channing Tatum, ik vind het geen mooie man maar hij heeft iets, de manier waarop hij loopt, praat, heel aantrekkelijk (gelukkig heb ik een heel jong brein, want hij is erg jong hihi). In zo'n verdrietige scene wilde ik bijna de t.v. inklimmen om hem te troosten en natuurlijk hem te bewijzen dat ik de enige ben die hem gelukkig kan maken, hihi, I WISH........   Zie onder:  Snap je een beetje wat ik bedoel?.....

Robin Thicke

I

k kende hem al een beetje, Robin Thicke, van een aantal jaren geleden, een dikke hit. Nu heeft hij hier weer een dikke hit, Blurred Lines, best een leuk liedje maar ik werd nieuwsgierig wat hij in die tussentijd allemaal gemaakt had. Ik werd zeer blij verrast. Leuk om dat te ontdekken op Youtube. Hij heeft prachtige liedjes gemaakt en gezongen, veel ballades en laat ik daar nou net gek op zijn. Via via heb ik geregeld dat ik 2 van zijn beste cds krijg en ik kijk er al naar uit. Van die liedjes die iemand 's avonds laat in je oor zingt (zachtjes dan) terwijl hij je aankijkt alsof er niets anders meer belangrijk is en je vasthoudt alsof hij je nooit meer los wil laten en je streelt........ nou ja, laat maar, meestal heb ik het daar toch veel te heet voor, maar ik weet nog hoe het voelde........

Gedoe...

Het is gedoe, die grote verandering. Ik sliep altijd als een blok maar dat is voorlopig verleden tijd. En als het dan ook nog zo warm is 's avonds vind ik het een crime om te slapen. De ventilator snort de hele nacht en in slaap vallen is dan ook geen probleem, maar dan....... om half vijf werd ik wakker, heet, heet, heet.... Eruit, water drinken, afkoelen, plassen en tja wat doe je om half vijf 's ochtends, dan ga je niet beneden op de bank zitten, het is midden in de nacht. Dus.... terug naar bed en natuurlijk in slaap vallen en zo vast slapen dat de wekker al een uur afgaat zonder dat je het hoort. Helaas zijn de jongens nog niet zo getraind dat ze me wakker maken dus voor de tweede keer in 2 weken tijd verslapen......Poe, en dat duurt dan nog zeker 10 jaar......

Soms heb je van die dagen....

Hard gewerkt, moe en je verheugt je erop om heerlijk op de bank naar Grease te kijken, jeugdsentiment inmiddels en een lekkere feel good movie......dacht je. Helemaal geen feel good. Het brengt me terug naar toen de film uitkwam, 1978 en ik ging erheen met eerste Liefde. Na een beetje hoofdrekenen is dat dus 35 jaar!!!!! geleden, terwijl het in mijn brein zo'n 5 jaar lijkt. Aangezien ik op dit moment door de 'grote verandering' heen ga, doet me dat echt niet goed. Nix feel good. De feestjes, de stapavondjes (vrijdag, zaterdag en zondagmiddag en avond) gingen ons makkelijk af, energie genoeg en het leven was een groot avontuur. Gelukkig voel ik me niet elke dag zo melancholiek, alleen bij het zien van de hitfilms uit die tijd (oh ja, en de muziek), oh ja, en als ik in de spiegel kijk, oh ja en als ik bedenk dat ik tegenwoordig ook heel tevreden ben om thuis te zijn, in mijn eigen hol..... Kon ik me toen niet voorstellen.....

De metro...

Tegenwoordig zit ik dus elke dag 2x in de metro, ongeveer een kwartier dus net niet te lang, maar net lang genoeg om te fantaseren. Niet over mezelf maar over de mensen in mijn wagon. Elke dag op dezelfde tijd ga ik met die metro en het gekke is dat ik bijna nooit dezelfde mensen zie, maar juist wel leuk natuurlijk. Soms luister ik gesprekken af (omdat daar helaas niets aan te doen is als men gaat zitten bellen in de wagon) en vraag ik me meteen af (door zo'n gesprek) wat voor leven die personen hebben. Soms bekijk ik mensen, vandaag was het een groepje van 3 Amerikaanse muzikanten (wat doen die in Capelle a/d IJssel) die samen reisden met een (duidelijk) Nederlands meisje en het voortdurend over muziek hadden (tja ook afgeluisterd, ze praatten heel hard). Maar soms heb ik er geen zin in en ga ik zitten, pak mijn boek en verdwijn (hopend dat er geen mensen gaan bellen in mijn directe omgeving) in de wereld van de nieuwste Stephen King, hij maakt de mensen nog interessanter.....

De fijnste uurtjes...

Wat zijn de fijnste uurtjes van de dagen.... Ik heb ze wel, jij? Het uurtje 's avonds nadat je lekker gedoucht hebt en heerlijk geurend in een schoon bedje stapt, nog even lezen, het koud krijgen en heerlijk onder de wol (in dit geval onder de veren want ik heb een dekbed) kruipt terwijl 2 van de 3 jongens je gezelschap houden, heerlijk aan leuke dingen denkend, rusten. Fijn uurtje. Vrijdagavond na een week werken, met je boodschappen thuiskomen, joggingbroek aan, iets makkelijks eten (maar wel lekker) en op de bank met een goede film wetend dat je 2 dagen kunt uitslapen en leuke dingen doen. Fijne uurtjes. 's Ochtends opstaan (als je vrij bent) en zien dat de zon schijnt. Je kopje koffie drinken in de tuin met een boekje in de zon nadat je eerst hebt genoten van al die bloeiende en groeiende planten wetend dat niks moet vandaag. Fijne uurtjes. 's Middags met Jul naar de Woonstore en bij de Hamburgerman een snackje halen en beseffen dat je 2 uur hebt doorgebracht in een winkel (maar niet zomaar 1), inspiratie opdoend en mediterend (aan niets anders denken dan aan al die leuke spullen). Fijne uurtjes..... Het leven is simpel........