Mijn ex is jarig....

Ik vergeet zijn verjaardag nooit, heb natuurlijk meer dan 10 jaar samen met hem gewoond, in de belangrijkste tijd van mijn leven, van mijn 20ste tot mijn 30ste en af en toe denk ik er nog wel aan. Waar we allemaal gewoond hebben met als laatste de woonboot. Alle leuke dingen die we hebben gedaan, vooral in de begintijd. Wij woonden als eerste van de vriendenclub samen dus hadden vaak mensen over de vloer. Geen internet, geen telefoon, geen mobiel. Dus, iedereen die langs wilde komen moest gewoon aanbellen en kijken of we thuis waren. Geweldige tijden, geen afspraken, gewoon spontane akties. Stuk voor stuk viel de vriendenclub uit elkaar omdat de stellen niet bij elkaar bleven. Ik weet nog dat we vaak zeiden dat wij het gelukkig nog wel leuk hadden. Totdat het ook bij ons op was, uit elkaar gegroeid, niet meer dezelfde kant op willen gaan? Ik weet het niet, het gaat zoals het gaat. Als ik erop terugkijk waren we gewoon vriendjes van elkaar, zo zit het in ieder geval in mijn geheugenlaadje dus kijk ik erop terug met een 'leuke tijd' gevoel, ik denk vooral omdat ik het nu niet heb. Een fijne herinnering.....

Plantjesmarkt

Het wordt al bijna traditie, op tweede Pinksterdag (waarom zijn er eigenlijk 2 Pinksterdagen, ik ga het toch weer eens opzoeken) redelijk vroeg op en op naar de Plantjesmarkt in Krimpen a/d IJssel. Een heel groot plein vol met plantjes en bloemetjes en daar gewoon heerlijk een uurtje tussenlopen. Dat alleen is eigenlijk al genoeg. Maar, gelukkig kreeg ik van Jul een mooie nieuwe kamperfoelie voor naast de voordeur, de mannen die de voegen hebben gerepareerd hebben helaas de kamperfoelie en de klimroos vernietigd. Gelukkig stonden er genoeg vervangende planten en kan ik straks weer genieten van zo heerlijk geurende klimmende kamperfoelie in mijn Hans en Grietje tuin. De zee van bloemen waar we tussenliepen deed ook goed onder zo'n treurende lekkende hemel.......

Liefde, het blijft vreemd...

Ik heb het er al eerder over gehad, maar eindelijk heb ik de film gekeken. De film heet The Vow. Het is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De oorspronkelijke 2 mensen die dit overkomen is heb ik in een interview het verhaal horen vertellen. Dus nu kon ik het hele verhaal zien op dvd. Ik zal in het kort nog even de essentie uitleggen. Man en vrouw ontmoeten elkaar, worden verliefd, trouwen en na 2 maanden huwelijk krijgen ze een auto-ongeluk. Man lichtgewond, vrouw heeft hersenletsel maar herstelt. Helaas kan ze zich alles herinneren van haar leven voordat ze de huidige man tegenkwam, maar niets meer erna. Ze herkent hem niet en weet dus niets meer van verliefd verloofd getrouwd met deze man. Hij kan het niet loslaten en blijft proberen om haar weer verliefd te laten worden op hem. Dat lukt niet, ze zijn nog steeds bij elkaar (dit is al jaren later), hebben 2 kinderen, maar zij heeft nooit meer haar geheugen teruggekregen en is dus nooit meer verliefd op hem geworden. Ze heeft er, na lang nadenken, voor gekozen om weer van hem te gaan houden. En dat vind ik nou juist het meest intrigerende, dat houdt dus in dat het niet aan de chemie tussen 2 mensen ligt dat ze verliefd worden op elkaar, maar aan heeeeel veel omstandigheden die op dat moment in hun leven gaande zijn. Zij ontmoette hem eigenlijk voor de tweede keer en toen gebeurde er niets, geen kriebels in de buik. Ze vond hem aardig maar dat was het. Mijns inziens kun je daaruit concluderen dat de omstandigheden (allebei hetzelfde willen  op hetzelfde moment in tijd) het meest belangrijk zijn voor het begin van een relatie, want als de tijd een half uur verschuift (omdat je een bus hebt gemist of zo) kan het zomaar zijn dat je omstandigheden veranderd zijn, ten goede of ten slechte....

Jut en Jul en Junkfood

We zijn er gek op en eindelijk was het zover (want ook al vinden we het heerlijk, om het elke week te eten, nou nee..), op naar de MacDrive. Dat is altijd wel lachen want natuurlijk kennen wij het menu niet uit ons hoofd (oh nee, echt niet? Nee echt niet!). Dus wij komen aanrijden en stoppen ver van tevoren om even op het menubord te kijken wat we moeten kiezen. Ver van tevoren kunnen wij (ouwe besjes) het menubord natuurlijk niet lezen, dus maar weer doorrijden en als je net naar het bord kijkt, begint die stem al: Waarmee kan ik u helpen? . Tja, met het lezen van het menubord. Maar goed, als je overal een lange 'eeeehhhh' tussen plaatst gaat het wel. Een MacTasty (met bacon), grote frietjes en een medium milkshake kokosnoot.... We hebben gesmuld en zitten klaar om het Songfestival te gaan kijken......

Luilak...

Het raakt een beetje op de achtergrond, maar vroeger was het een uitje. Luilak, op de vrijdagnacht voor Pinksteren ging je erop uit, het liefst met een groepje, en om een uur of 3,4 ging je overal herrie maken, belletje trekken (het leukst waren de flats met alle bellen in een centrale hal), groepen brommers maakten hun knalpot open en dat maakte enorme herrie. Je liep van hot naar her totdat het licht was en dan ging je ergens ontbijten. Waarom we het leuk vonden? Geen idee, hoorde bij de leeftijd denk ik en het gaf wel een saamhorigheidsgevoel met al die andere groepen die ermee bezig waren. Vannacht in Capelle was het ook Luilak, ik heb geslapen als een roos..... Het was muisstil.......

Songfestival

We mogen weer een keer meedoen, met het Songfestival. Sinds Dingedong was het droevig gesteld met Nederland in dat opzicht. Maar, de eerlijkheid gebiedt me te melden dat ik, toen ik het liedje Birds voor het eerst hoorde, blij was dat ik niet in een depressie zat, want dan had ik waarschijnlijk een touw gezocht... Ik heb dus gisteren gekeken naar de Halve Finale omdat er zoals gebruikelijk de laatste tijd niets op t.v. was. Heb alle liedjes gehoord en gezien en mijn mening is dat Nederland door is omdat de concurrentie nihil was. In het land der blinden is eenoog koning. Maar ja, wat maakt het uit.... Zaterdag ga ik kijken naar het Songfestival omdat het nu eenmaal leuker is als Nederland meedoet.....

Cuba

De zoon van KC heeft sinds ongeveer anderhalf jaar een vriendin uit Italie. Zij komt oorspronkelijk uit Cuba en gaat natuurlijk af en toe naar haar familie. Zo ook dit jaar en KC kon mee. KC vindt dat altijd wel leuk, maar Jul blijft liever thuis, houdt niet van vliegen en tja, het is wel een eindje vliegen, dat Cuba. Hij is zo'n 2 en een halve week weg en vertrekt dinsdagnacht. Jut en Jul gaan dus gezellig 's avonds samen eten, een keertje junk food halen, gezellig met Pinksteren met dochter KC naar de plantjesmarkt en klaverjassen, samen film kijken en dat is wel gezellig. Jul heeft het avontuurlijke van reizen wel in haar hoofd, als zij vrij zou zijn van alle angsten zou zij wel de wereld over reizen volgens mij. Jut is meer honkvast, geen behoefte aan reizen en is liever thuis. KC.... goeie reis, geniet en kom weer veilig terug....