4 handen op 1 buik...

Dat ben ik met mijn zusje. Vroeger niet hoor, het heeft even geduurd maar toen zij 24 was en ik 16 zijn we closer geworden. We hadden elkaar nodig, zij omdat ze nooit uitging en dus niet alleen wilde gaan en ik omdat ik met haar meekon en dus midden in de nacht thuis mocht komen want ik was met mijn grote zus. Ook door de toenmalige thuissituatie (om het mild te zeggen, we konden niet zo goed overweg met de vriend van mijn moeder) trokken we naar elkaar toe. Uiteindelijk is het heel close geworden toen we onze zoektocht gingen starten d.m.v. de diverse cursussen 'om ons beter te doen voelen'. We hebben allebei last gehad van een periode met hyperventilatie en paniekaanvallen, zelfs in die mate dat ikke bij de spoedeisende hulp eiste om opgenomen te worden vanwege hartproblemen. Ze lachten me nog net niet uit en stuurden me naar de huisarts. Na die tijd zijn we gaan zoeken naar een eventuele oplossing voor die probemen waar eigenlijk geen medicijnen voor bestaan en werd onze band sterker. Wij bleken elkaars psycholoog te zijn, konden de lessen/cursussen analyseren (en onszelf en anderen om ons heen) en aan elkaar vertellen dat we ons niet goed voelden en waarom we dachten dat dat zo was. De een gaf de ander feedback en terugkijkend bleek dat te helpen en is dit nooit opgehouden. Het is een zegen dat wij elkaar hebben, als de een zich niet lekker voelt wordt dat direkt geuit bij de ander en gezocht naar een verklaring, we hebben altijd tijd voor elkaar en weten elkaar altijd te steunen en/of op te beuren. We hebben het er zelfs over gehad dat dat wel eens de reden zou kunnen zijn dat er geen enkele behoefte aan meer is, wij kunnen bij elkaar naar binnen stappen (wonen natuurlijk naast elkaar) voor een bakkie of een praatje of om een maaltijd te delen, doen samen boodschappen en helpen elkaar. Dit zijn basisregels voor grote tevredenheid.....

Opvliegers..

Ik snijd het onderwerp nog maar eens aan, opvliegers. Ik zit weer in de fase dat ik er een stuk of 10 per dag heb en 's nachts zo'n 5x wakker word met een opvlieger. Overal in huis liggen waaiers (heb het al eerder gemeld, 1 is niet genoeg en voor het geval dat....), jas aan als we naar buiten gaan en tijdens het boodschappen doen gaat ie alweer 3x half uit omdat het veel te warm is.  Lekker hoor, zit je je op te maken gaat je hoofd ineens weer zweten, moet je weer een pauze inlassen en je gezicht deppen, dan haar fohnen, natuurlijk komt er dan ook een vlieger en voelt je hoofd en haar gelijk niet meer schoon. Jullie begrijpen vast wel dat ik niet iemand ben die daar niet over praat waar ik maar kan dus ik stond sigaretten te kopen (het blijft mijn enige zonde, dus ik kan nog steeds die eerste steen niet gooien hihi) en meldde aan zus dat ik er weer 1tje had. Er staat een leuk wijf achter de toonbank daar en die ging er meteen op in, dus er volgde een gesprek van vrouw tot vrouw dat zij nog aan de pil was en geen last had en dat ze dit jaar 50 werd. Ik reageerde dat ze heel misschien wel mazzel had als ze stopte met de pil dat ze meteen in de overgang zou zijn en met een beetje geluk nergens last van zou hebben (sommige vrouwen hebben echt nergens last van, merken helemaal niets van enige overgang). Intussen was de rij wachtenden (alleen maar mannen!) langer geworden en die stonden ons geinteresseerd aan te gapen waarop wij natuurlijk schamper opmerkten dat zij het maar goed hadden en vrouwen het in dat opzicht toch wel wat moeilijker hadden in het leven. Het was een gezellig bezoekje. Bij mij verlopen die opvliegers in fases en ik heb ook fases waarin ik een week of 2 geen last heb.... maar ja, dan krijg ik weer oogmigraine (want dat heb ik ook al heel lang en is sinds de overgang weer wat vaker teruggekomen). Een maandje man zijn lijkt me echt wel wat. lekker met de jongens op stap, met een vrouw naar huis, heerlijke sex (want dat is voor een man belangrijk), terug naar je eigen huis na zo'n avond/nacht vol liefdevolle aandacht van een vrouw met een telefoonnummer op zak dat je meteen thuisgekomen weggooit want haar bellen was je toch niet van plan, lekker volgende week naar een andere kroeg voor hetzelfde spel zonder het ook maar 1 keertje warm te hebben gehad.....

Toch nog even t.v. programma's

Iedere morgen, als ik me zit op te maken in de kamer die ik gebruik als 'opmaakkamer', want er is goed licht (mijn ogen worden er niet beter op) en ik heb nu eenmaal een 5 kamerhuis voor mij alleen en hou niet van ongebruikte, lege kamers (tjee wat een zin wordt dit weer), luister ik naar Edwin Evers. Hij had een telefoongesprek met Reinoud Oerlemans over het gala van de Televizierring, maar dit terzijde. Edwin stelde de vraag aan Reinoud hoe het zat met de kwaliteit van de t.v.programma's van nu. Wat bleek? Er is een nieuw kijkcijferkanon... Barbie's baby.... je houdt het toch niet voor mogelijk. Miljoenen mensen kijken daarnaar en ik vraag me alleen maar af.... Waarom? Reinoud zei dat dat zo'n goed programma was (logisch, want hij maakt dat zelf). Komt het nou omdat ik ouder ben, hadden mijn ouders vroeger ook die gedachten over bijvoorbeeld Toppop. Of is het misschien het fenomeen wat wij altijd noemen, je bent de Herder of je hoort bij de Schapen. Is het net als bij kunst, er staat iemand naar een wanstaltig schilderij te kijken en gaat er heel interessant bij kijken en roepen dat het prachtig is, er komen wat mensen bij staan die, ook al vinden ze het schilderij wanstaltig, zich willen vereenzelvigen met deze, in hun ogen interessante, rijke, intelligente man en ook gaan roepen dat het prachtig is. Dit gebeurt volgens mij nog steeds dagelijks en als de meerderheid iets vindt zal het wel zo zijn. Gelukkig ben ik nooit zo geweest, heb nog nooit gezegd dat ik iets mooi vind als ik het lelijk vind, ik onthoud me soms gewoon wijselijk van commentaar uit diplomatieke overwegingen en ga binnenkort mijn extra zenders bij Ziggo opzeggen en wat vaker een leuk DVDtje opzetten....

Geluk.....

19 september 1993 (van mezelf)

Neem me mee, leid de teugels

Ver voorbij de horizon

Op fluisterende snelle vleugels

Terug naar de oorsprong

Daar waar ik begon te denken

Aan jou en mij samen, niet meer alleen

Daar waar het geluk zal wenken

Breng me daar, daar moet ik heen

Do it yourself gelukkig zijn..

Goed, alle zoektochten tot nu toe leiden natuurlijk allemaal naar hetzelfde doel. Ik wil het niet zo noemen omdat ik de overtuiging heb dat niemand voortdurend gelukkig is. Gelukkig ben je tijdelijk door bepaalde omstandigheden. Ok, ik noem het tevreden (met momenten van geluk), dus de zoektochten waren bedoeld om nog tevredener te zijn of worden met je leven. Daar hebben we grif voor betaald en een hoop tijd en energie in gestoken.Was het het waard? Na al die jaren kan ik volmondig JA zeggen alhoewel het een voortdurende zoektocht blijft, want als je eenmaal hebt geproefd van al die wijsheden, trucjes en tips wil je er steeds meer verzamelen. Daarom puilt mijn boekenkast uit van de boeken over je innerlijke stem, hoe word je een beter mens, wat is liefde, je kunt je leven helen, in de tussentijd, wees slim in de liefde enz. enz. Als je al de titels achter elkaar zet heb je weer een boek. Maar, ik blijf nog steeds nieuwsgierig en vandaag in de boekenwinkel hadden ze weer iets nieuws. Feel Good Werkschriftjes over Gelukkig zijn, Positief denken, Meer Zelfvertrouwen en nog een paar. Ik heb Gelukkig zijn gekocht. Inspirerende oefeningen om het geluk te vinden in jezelf. Dat klinkt mooi he? Op de eerste bladzijde staat het volgende: Geluk vindt u niet, het bouwt zich op en ontwikkelt zich. Dat komt wel overeen met wat ik hierboven al zei, dat al die cursussen het waard zijn geweest. Mijn Geluk is zich aan het opbouwen, jippie, we zijn op de goede weg. Ik ben een Geluksbodybuilder. Natuurlijk staat het boekje vol met allerlei vragen waardoor je weer je zegeningen gaat tellen (denk ik), want daar komt het toch altijd weer op neer, Bedenk wat je hebt, niet wat je denkt te missen. Ik ga aan de slag...

Herfst

Het is herfst, het waait, de bomen worden kaal (dan kan de zon er beter doorheen schijnen), het wordt kouder en het is later licht en eerder donker. Een hoop mensen gaan weer klagen over dat de winter er weer aankomt. Maar, ik geloof toch dat als het elke dag mooi weer is, dat op een gegeven moment zo gewoon is, dat je het niet meer waardeert (gehoord van mensen die elke dag in mooi weer wonen). Het is zoals met alles, je waardeert het meer als je het niet voortdurend hebt. Want hoe fijn is het niet om straks, als het eerste voorjaarszonnetje verschijnt, voor de eerste keer in je stoeltje in de zon te gaan zitten en voelen hoe warm hij/zij al is, de eerste keer bewust luisteren naar al die vogeltjes die in de weer zijn omdat het een mooie dag is, de eerste keer zonder jas buiten lopen in de zon en zien dat de mensen er echt blijer uitzien. Dat waardeer je dan extra, je onderscheidt de verschillen. Bij mij geldt dat voor veel dingen. Ik ga weer werken. Toen ik nog een vaste baan had, kon ik zo verlangen naar een hele tijd (in ieder geval langer dan de 3 werken vakantie per jaar) niet werken. Nu heb ik een hele tijd niet gewerkt (en ik heb ervan genoten), en waardeer het meer dat ik weer mezelf nuttig kan maken. Hetzelfde gebeurt als ik net een man heb ontmoet, die eerste weken/maanden waardeer je wat er gebeurt zoveel meer dan je de rest van die relatie ooit nog doet en als je weer een tijd in die relatie zit en het wordt gewoon dat hij er is, waardeer je het 'doen waar je zin in hebt zonder rekening te houden met iemand' weer meer. Ik heb ontdekt dat ik van alles wat krijg door de jaren heen, kan dus over alles meepraten... ik ben een gezegend mens......

Het is wat het is....

Deze titel slaat op een gedicht dat wij ooit eens kregen tijdens een van de psychologiecursussen en het spreekt me nog steeds erg aan:

Wat het is, het is onzin

zegt het Verstand

Het is wat het is

zegt de Liefde

Het is ongeluk

zegt de Berekening

Het is alleen maar verdriet

zegt de Angst

Het is uitzichtloos

zegt het Inzicht

Het is wat het is

zegt de Liefde

Het is belachelijk

zegt de Trots

Het is lichtzinnigheid

zegt de Voorzichtigheid

Het is onmogelijk

zegt de Ervaring

Het is wat het is

zegt de Liefde